Eastbourne en Brighton

Vorig weekend ben ik mijn Ray naar Eastbourne en Brighton geweest.
We hadden zoals altijd weer super weer, 23 graden en nauwelijks een wolkje aan de lucht.
Omdat ik al had aangegeven dat we dat weekend in de omgeving zouden zijn had mijn familie in de buurt aangegeven dat wij bij hun konden slapen. Dit was uitermate relaxed, we hadden hierdoor zowel een uitvalbasis als wel local knowlegde.

We hebben op de weg ernaar toe ook even ervaren hoe de M25 op vrijdag middag is, deze snelweg is de rondweg van London city, en het meest drukke stukje snelweg in heel the UK. Ofwel over een stukje van nog geen 40 km hebben wij een uur en 20 minuten gedaan. Want bij elke kruising of invoegstrook stond een file. En dan niet 1 of 2 rijstroken en 4 breed. Daarnaast wilt iedereen de eerste zijn we zich ontaard in voordringen bijna aanrijdingen en dergelijk gedrag. Maar goed wel weer een ervaring:P

Goed daar aangekomen werden wij hartelijk ontvangen door de mijn familie en hadden ze zelfs op ons gewacht met eten. Dit hadden wij niet verwacht, we hadden dure burgerking achter de kiezen. Het scheelt namelijk een slok op een borrel of je iets koop in de stad of langs de snelweg.

Anyway na wat alcholische versnaperingen besloten we bedwaards te gaan. We "moesten" de volgende dag weer de hele dag rond lopen in Brighton.

De volgende dag zij we redelijk op tijd vertrokken en hebben wij de auto op aanraden van de familie in een zijstraat in Brighton geparkeerd. Dit was gratis dus dat kwam mooi uit.
Brighton is waarschijnlijk een van de meest toeristische badplaatsen in Engeland, aangezien ik bijna alleen maar buitenlanders heb gezien en gehoord. Goed uiteraard hebben wij de pier gezien, deze was wel aardig maar niet spectaculair. De afgebrande west pier was veel interessanter. Daarna hebben wij wat rond gezworven en kwamen tot de conclusie dat het er nog al oud en vervallen uitzag. Zeker alles wat niet langs de boulevard lag zag er uit als of het regelrecht was geimporteerd uit het Oostblok. Erg apart aangezien er toch genoeg geld moet binnen komen van al die toeristen.

We hadden genoeg tips gekregen wat er allemaal te doen was, voornamelijk winkelen maar ja dat kun je overal. Daarnaast was er nog een of ander bizar paleis/vakantiehuisje van een Engelse vorst. Nadat we eerst even in een boek hadden gekeken of er wel wat te zien was, waren we redelijk enthousiast om binnen te gaan. En dat was het geld zeker waard, want het paleis ziet er uit als een mini taj mahal welke van binnen "Chinees" is ingericht. Dit was in de tijd dat het gebouwd was er populiar. Het doet ook echt chinees aan ondanks dat de persoon die de boel heeft ingericht nooit in China is geweest. Zeker een aanrader, jammer dat je er geen foto's mocht maken.

Eenmaal uit het paleis te zijn gestrompeld, het duurde wat lang en je kon bijna nergens even gaan zitten. Was de dag al weer bijna om.

De volgende dag hebben we super relaxed aan gedaan en had Peter(de familie) het idee om een stukje te gaan lopen. Dit werd uit eindelijk 3 uur, dus niet echt een stukje meer. We hebben route langs het "strand" gelopen. Je kunt in dat deel van Engeland niet echt spreken van strand aangezien het alleen maar stukken kalk zijn, welke door erosie echt messcherp kunnen worden.
Uiteindelijk zijn we naar een vuurtoren gelopen die alleen met laagtijd te bereiken is. Deze vuurtoren staat er al sinds 1901. Voor de rest hebben we op de terug weg nog even een "duik" genomen, zoals ik al aangaf is het niet echt relaxed het water in rennen. Maar eerder er in lopen als of je op eieren loopt, zeker met blote voeten moet je oppassen. Het water was in tegenstelling tot wat ik verwacht het niet super koud. Weer terug bij de familie hebben we een super lunch gehad en daarna moesten we weer richting Reading

Op de terugreis we hebben op de terug reis nog even een stop gemaakt bij een andere kliff.

Uiteraard weer genoeg foto's. Klikt u wederom weer op de link en kom in het album terecht.

Eastbourne en Brighton

National Park(Brecon Beacons)

Zoals de titel al zegt, ben ik naar een national park geweest.
De keuze is een national park in Wales geworden, dit was relatief dicht bij en zag er op de foto's spectaculair genoeg uit.
De reis er naar toe duurde natuurlijk langer dan verwacht aangezien we een aantal keer fout waren gereden. Ze hebben daar echt geweldig kleine weggetjes, sommige waren niet veel breder dan onze auto. Goed uiteindelijk daar te zijn aangekomen bleek het allemaal wat luxer te zijn dan we hadden verwacht. Maar goed dat mocht ook wel want 21 pond per nacht inclusief ontbijt is nou niet echt goedkoop voor een jeugdhostel.
De volgende dag moesten we veel te vroeg op aangezien het ontbijt maar tot 08:30 werd geserveerd. Hoewel we dit zowiezo van plan waren, we had een dagtocht langs een aantal watervallen gepland, was het toch te vroeg. Zeker omdat er een groep kut koters(12 jaar of zo) ook moest ontbijten en een onzettende tering herrie maakte.

Goed na het onbijt gingen wij op pad om de tocht langs de watervallen te lopen. Uiteraard duurde het weer veel langer om daar aan te komen, de kaart die wij van het hostel hadden geleend had een wat kleine schaal voor een auto. 1:25000 is een beetje te gedetaileerd, maar des al niet te min beter dan geen kaart. Na het vinden van een parkeerplaats, deze lag bijna aan de route, gingen wij op pad omdat het de dagen voor ons uitstapje flink had geregend was het flink drassig.

Nu had ik geen bergschoenen mee genomen aangezien ik helemaal geen idee had dat ik zoiets zouden gaan doen. Dit was wel een probleem en wel omdat deze route over klei paden gaat. Zoals jullie wel weten is klei + water geen combi met schoenen + geen profiel. Om het nog erger te maken waren er ook een flink aantal groepen in de river aan het raften. Een persoons rafters wel te verstaan aangezien de rivier voor een boot niet diep en breed genoeg is. Deze mensen liepen ook over de kleipaden en brachten liters water met zich mee, hierdoor was er al gauw geen droog stukje klei te bekennen. Mijn schoenen en broek waren dus ook tre ranzig op het einde.

Voor de rest was het een spectaculaire route en zeker omdat wij een mooie d-tour hebben gemaakt. Aangezien we ergens op een kruising de verkeerde afslag hadden genomen kwamen we binnen niet te korte tijd op iets wat een pad leek. Maar achteraf bleek het geen pad te zijn, we liepen dus op uitgesleten riggeltjes met sportschoenen en zo af en toe een flinke afgrond aan de rechterhand van mij. We moesten echt met handen en voeten klimmen om zo veilig mogelijk over de "paden" te lopen sommige waren niet breder dan mijn voet. Gelukkig hadden zowel ik als Raymond vaker in de bergen gelopen en was het risco in dat opzicht niet enorm groot. Dit alles plus nattigheid geeft zeker wel een kick. Aangezien er waarschijnlijk weinig mensen hebben gelopen op dergelijke paden.

We hadden min over meer langs de rivier gelopen aangezien dat ons de beste manier leek om de weg terug te vinden. Na de "padden" enige tijd te hebben(2 uur of langer) gevolgt kondenwe niet meer "veilig" verder konden, kreeg ik het idee om de river over te steken en daar aan de andere kant naar een pad te zoeken. Gelukkig had ik veel Ray Mears gekeken :P om te bepalen waar we het beste de rivier over konden steken. Dit ging redelijk soepeltjes ,het water was wel tering koud, eenmaal aan de andere kant aangekomen was het nog niet duidelijk of we al op de goede weg zaten. Omdat we allebei het idee hadden dat het pad dat we op de heenweg hadden gevolgd veel hoger lag dan waar wij stonden zijn we min of meer recht om hoog geklommen.

Nadat wij door varenbos waren gestruind kwamen we op iets wat op een pad leek, we waren eerst wat niet overtuigd dat dit het juiste pad was. Maar na het 15 minuten was het toch overduidelijk een pad. Dit was het pad wat we op de heen weg waren gelopen, we waren toch wel opgelucht eindelijk het pad te hebben gevonden.

Op zondag zijn we op de weg naar huis nog langs de showcaves van het park te reden. En dat was erg spectaculair, hier heb ik niet zoveel foto's van aangezien het erg moeilijk was om mooie foto's binnen in de groten te schieten. We waren wel lekker vroeg zodat we voor de toeristenschapen waren en ik rustig foto's kon schieten.

Uiteraard heb ik weer wat foto's geschoten maar ik heb het even anders gedaan dan vorige keren. Aangezien er teveel foto's zijn om op deze blog te zetten heb ik een webalbum gemaakt. Het voordeel is dat de foto's nu ook veel groter kunnen.

Breacon Becons

Klik op de afbeelding en je komt in het album.

Enjoy