National Park(Brecon Beacons)

Zoals de titel al zegt, ben ik naar een national park geweest.
De keuze is een national park in Wales geworden, dit was relatief dicht bij en zag er op de foto's spectaculair genoeg uit.
De reis er naar toe duurde natuurlijk langer dan verwacht aangezien we een aantal keer fout waren gereden. Ze hebben daar echt geweldig kleine weggetjes, sommige waren niet veel breder dan onze auto. Goed uiteindelijk daar te zijn aangekomen bleek het allemaal wat luxer te zijn dan we hadden verwacht. Maar goed dat mocht ook wel want 21 pond per nacht inclusief ontbijt is nou niet echt goedkoop voor een jeugdhostel.
De volgende dag moesten we veel te vroeg op aangezien het ontbijt maar tot 08:30 werd geserveerd. Hoewel we dit zowiezo van plan waren, we had een dagtocht langs een aantal watervallen gepland, was het toch te vroeg. Zeker omdat er een groep kut koters(12 jaar of zo) ook moest ontbijten en een onzettende tering herrie maakte.

Goed na het onbijt gingen wij op pad om de tocht langs de watervallen te lopen. Uiteraard duurde het weer veel langer om daar aan te komen, de kaart die wij van het hostel hadden geleend had een wat kleine schaal voor een auto. 1:25000 is een beetje te gedetaileerd, maar des al niet te min beter dan geen kaart. Na het vinden van een parkeerplaats, deze lag bijna aan de route, gingen wij op pad omdat het de dagen voor ons uitstapje flink had geregend was het flink drassig.

Nu had ik geen bergschoenen mee genomen aangezien ik helemaal geen idee had dat ik zoiets zouden gaan doen. Dit was wel een probleem en wel omdat deze route over klei paden gaat. Zoals jullie wel weten is klei + water geen combi met schoenen + geen profiel. Om het nog erger te maken waren er ook een flink aantal groepen in de river aan het raften. Een persoons rafters wel te verstaan aangezien de rivier voor een boot niet diep en breed genoeg is. Deze mensen liepen ook over de kleipaden en brachten liters water met zich mee, hierdoor was er al gauw geen droog stukje klei te bekennen. Mijn schoenen en broek waren dus ook tre ranzig op het einde.

Voor de rest was het een spectaculaire route en zeker omdat wij een mooie d-tour hebben gemaakt. Aangezien we ergens op een kruising de verkeerde afslag hadden genomen kwamen we binnen niet te korte tijd op iets wat een pad leek. Maar achteraf bleek het geen pad te zijn, we liepen dus op uitgesleten riggeltjes met sportschoenen en zo af en toe een flinke afgrond aan de rechterhand van mij. We moesten echt met handen en voeten klimmen om zo veilig mogelijk over de "paden" te lopen sommige waren niet breder dan mijn voet. Gelukkig hadden zowel ik als Raymond vaker in de bergen gelopen en was het risco in dat opzicht niet enorm groot. Dit alles plus nattigheid geeft zeker wel een kick. Aangezien er waarschijnlijk weinig mensen hebben gelopen op dergelijke paden.

We hadden min over meer langs de rivier gelopen aangezien dat ons de beste manier leek om de weg terug te vinden. Na de "padden" enige tijd te hebben(2 uur of langer) gevolgt kondenwe niet meer "veilig" verder konden, kreeg ik het idee om de river over te steken en daar aan de andere kant naar een pad te zoeken. Gelukkig had ik veel Ray Mears gekeken :P om te bepalen waar we het beste de rivier over konden steken. Dit ging redelijk soepeltjes ,het water was wel tering koud, eenmaal aan de andere kant aangekomen was het nog niet duidelijk of we al op de goede weg zaten. Omdat we allebei het idee hadden dat het pad dat we op de heenweg hadden gevolgd veel hoger lag dan waar wij stonden zijn we min of meer recht om hoog geklommen.

Nadat wij door varenbos waren gestruind kwamen we op iets wat op een pad leek, we waren eerst wat niet overtuigd dat dit het juiste pad was. Maar na het 15 minuten was het toch overduidelijk een pad. Dit was het pad wat we op de heen weg waren gelopen, we waren toch wel opgelucht eindelijk het pad te hebben gevonden.

Op zondag zijn we op de weg naar huis nog langs de showcaves van het park te reden. En dat was erg spectaculair, hier heb ik niet zoveel foto's van aangezien het erg moeilijk was om mooie foto's binnen in de groten te schieten. We waren wel lekker vroeg zodat we voor de toeristenschapen waren en ik rustig foto's kon schieten.

Uiteraard heb ik weer wat foto's geschoten maar ik heb het even anders gedaan dan vorige keren. Aangezien er teveel foto's zijn om op deze blog te zetten heb ik een webalbum gemaakt. Het voordeel is dat de foto's nu ook veel groter kunnen.

Breacon Becons

Klik op de afbeelding en je komt in het album.

Enjoy